← Tüm haberler
Haber

F1 Menajeri Enrico Zanarini 50 Yılını Anlattı: "Deneyim Yeri Doldurulamaz Bir Varlık", Camara'nın Yeni Zihniyeti ve "Daha Çok Dene" Mottosu

Camara, Irvine, Zanardi ve Fisichella gibi isimlerle çalışan menajer Enrico Zanarini, 50 yıllık motor sporları kariyerini, değişen paddock'u ve Rafael Camara'nın F1'e hazırlanmasını anlattı: "Vizör indiğinde hepsi rekabetçi hayvanlara dönüşüyor."

· 6 dk okuma
AI illüstrasyon

Bazen yalnızca birkaç saniye süren tek bir olay bir kariyerin seyrini değiştirmeye yeter. Enrico Zanarini, 1993 Portekiz GP'sinde paddock'ta yaşanan böyle bir anı hatırlıyor. 1990'ların başında menajerliğini yaptığı pilotlardan Emanuele Naspetti, o dönem F1 geleceğini garantilemeye çalışıyordu.

Hedef, takım arkadaşı Rubens Barrichello'yu geride bırakmaktı. Bu sonuç, şansını artırabilirdi. Ancak sıralama turlarında, Naspetti kaderini değiştirebilecek turu atmak üzereyken, pitten yeni çıkan Ayrton Senna'yı tam önünde buldu. Deneme mahvoldu ve Zanarini'nin hatırladığına göre büyük bir fırsat da yok oldu.

Zanarini Motorsport.com'a "Bu son şansımızdı" dedi. Emanuele'nin son bir lastik seti kalmıştı ve mutlaka başarması gerekiyordu. Senna pitten çıkarken Naspetti son virajda olduğunu görünce turun mahvolduğunu anladığını, tam olarak da öyle olduğunu söyledi.

Zanarini paddock'a yıkılmış hâlde döndü. Düşünmeden bir televizyonun önüne oturdu ve bir Nike reklamı fark etti. Görüntülere pek dikkat etmedi, ancak sonunda beliren sözler aklında kaldı: "Try Harder", yani çıtayı yükselt. Bunun böyle bitemeyeceğini kendine söylediğini, yeniden denemeleri ve bunu daha iyi yapmaları gerektiğini, bunun mottolarından, yaşama ve çalışma ilkelerinden biri hâline geldiğini anlattı.

50 yıl, hâlâ paddock'ta

Zanarini 50 yıl sonra hâlâ paddock'ta. Farklı dönemleri geçti, pilot nesilleri tanıdı, hem şampiyonlarla hem umut vadeden gençlerle çalıştı. Kariyeri 1975'te bir Autodelta aracı ve iki pilotu yöneterek başladı. Bugün Francesco Principe ile birlikte, yakın zamanda Haas'ta F1 çıkışını yapan Rafael Camara'yı da temsil ediyor.

Aradaki yaşam boyu süre, menajerlik işine yönelik özgün bir yaklaşımla şekillendi. "Bizim dünyamızda pilotlarla her gün birlikte yaşıyorsunuz" dedi Zanarini. Çok yakın bağlar kurduklarını, Emanuele Naspetti'yle kardeş gibi olduklarını, onun için belki ikinci bir baba olduğunu, bu ilişkilerin yarış kariyeri bittiğinde mutlaka bitmediğini ekledi.

Bunun en ilginç örneği, Zanarini'nin kariyerinde en derin izleri bırakan pilotlardan Eddie Irvine. "Eddie beni gerçekten zorladı" dedi. İnanılmaz duygu dalgalanmaları yaşadığını, özellikle özel hayatı konusunda, ancak hâlâ arkadaş olduklarını söyledi. Otuz yıl geçtiğini, şimdi Brezilya ile Las Vegas arasında bir haftalığına Peru'da birlikte tatile gittiklerini belirtti: "İki yaşlı adam tatilde!"

Bu, başka bir döneme ait gibi görünen bir yönetim felsefesi, ancak Zanarini hâlâ temel olduğunu düşünüyor. Ona göre pilotlar zamanla düşünüldüğünden çok daha az değişti. Naspetti, Irvine ya da Zanardi'nin sahip olduğu rekabetçiliğin bugün Camara'da gördüğüyle aynı olduğunu söyledi: "Vizör indiğinde hepsi rekabetçi hayvanlara dönüşüyor." En çok değişen şeyin teknolojinin ve sosyal medyanın etkisi olduğunu, eskiden halkla ilişkinin çok farklı olduğunu, bugün genç bir pilotun telefonunda çok zaman geçirdiğini, ancak rekabet ruhunun aynı kaldığını ekledi.

Deneyimin değeri ve Ferrari ile ilişki

Onyıllar boyunca menajerin rolü de köklü biçimde değişti. Takımların ve üreticilerin yönettiği akademilerin ortaya çıkışı dengeyi kaydırdı ve bazı durumlarda pilotları temsil edenlerin alanını daralttı.

Zanarini'nin değerlendirmesi şöyle: Red Bull'la, en azından Helmut Marko görevdeyken, anlamlı bir diyalog kurmak neredeyse imkânsızdı, Max Verstappen'in menajeri olmadıkça sizi hiç dikkate almazlardı. Mercedes de çok otoriter bir yaklaşım izliyor ve menajerleri kenarda tutma eğiliminde. Ferrari ise çalışmalarına her zaman saygı gösterdi. Aynısı Haas ve McLaren için de söylenebilir.

Maranello'yla ilişki, ajansın temel güçlerinden biri. Bu ortaklık Irvine günlerinde başladı ve bugün Zanarini'nin organizasyonunun temsil ettiği beş Ferrari bağlantılı pilotla sürüyor. Camara'nın kariyerini ajansa emanet etmesinin nedeni de bu. Zanarini, Rafael'in Ferrari'yle köklü bir ilişkinin getirdiği deneyimi aradığı için kendilerine geldiğini söyledi. Onu zaten tanıyorlardı ve gelişimini ilgiyle izliyorlardı, ancak başka bir menajeri olduğu için peşine düşmediler: Bu bir meslek etiği meselesi, başkalarının çalışmasına saygı gösteriyorlar.

Etik konusu Zanarini'nin anlatımında tekrar tekrar geçiyor. Bu ortamda göz yumulacak hileli uygulamalara girmenin, kurallar dışında çalışarak hızlı para kazanmanın kolay olduğunu belirtti. Ekibine her zaman düzgün davranmalarını ve işleri doğru yapmalarını söylediğini, ilişkileri zaman içinde sürdürmenin yolunun da bu olduğunu ekledi.

Zanarini'ye göre deneyim, bir menajerin genç bir pilota sunabileceği en büyük varlık. Dahi olmanız gerekmediğini, 50 yıl motor sporlarında geçirdiğinizde yeterince senaryo gördüğünüzü, bunların er ya da geç tekrar edeceğini söyledi. 20 yıl önce olan bir şeyin yarın sabah Rafael'in de başına gelebileceğini, onu hazırlayabileceğini ve neler bekleyeceğini açıklayabileceğini belirtti. Rafael'in zeki ve deneyime çok saygı gösteren bir genç olduğunu ekledi. Rafael'in durumunda Brezilya'daki ticari ortakları FWD ajansıyla olan bağlantının da kritik rol oynadığını, Camara projesi için mükemmel bir iş çıkardıklarını, her şeyin mükemmel biçimde yerine oturduğunu söyledi.

Rafael Camara: yetenek ve yeni bir zihniyet

Camara'yı Brezilya GP'sindeki F1 çıkışına hazırlamak özel bir yaklaşım gerektirdi. Pole pozisyonları, yarış galibiyetleri ve şampiyonluk peşinde koşmakla geçen bir kariyerin ardından çaylak, birdenbire başarının tamamen farklı ölçütlerle ölçüldüğü bir ortamda buldu kendini.

Zanarini, "Son bir haftada her şeyi sıfırlamak zorunda kaldık" dedi. Olağanüstü bir gelişme olmadıkça pole alamayacakları ve yarış kazanamayacakları bir takımda olduklarını, Rafael'in galibiyetler için savaşmaya alışık olduğunu, bu yüzden işin doğasının artık farklı olduğunu ona açıklamak zorunda kaldıklarını anlattı. İyi bir iş çıkarırsa, onu pole ve galibiyet alabilen bir araca kavuşturacak zamanın geleceğini söyledi.

Zanarini'ye göre F1'e ulaşmak yalnızca bir yolculuğun doruk noktası değil, yeni bir bölümün başlangıcı. Yönettiği pilotlardan hangisinin ham yetenek açısından Camara'ya en çok benzediği sorulduğunda cevabı çok şey anlatıyor: "Belki Giancarlo Fisichella. Karşılaştırma yapmak çok zor ama saf yetenek açısından akla gelen o. Ancak kişilikleri tamamen farklı: biri içe dönük, diğeri dışa dönük."

Bir menajerin işinin nadiren gün yüzüne çıkan bir yönü daha var: Aileleri yönetmek. Zanarini, "Neredeyse 'ebeveyn yönetimi' alanında bir diploma kazandık!" dedi. Özel bir ödülü hak ettiklerini düşündüğünü, bazen ebeveynleri yönetmenin pilotları yönetmekten daha zor olduğunu, ailelerin çocuklarının bu seviyelere ulaşması için çok fedakârlık yaptığını ve duygusal bağın inanılmaz güçlü olduğunu, ancak genç pilotun bağımsız olması gereken bir noktanın geldiğini ve bu geçişte yol göstermenin her zaman kolay olmadığını anlattı.

Ron Dennis'ten Zak Brown'a: daha az kibirli bir paddock

Zanarini, kararların doğrudan takım sahipleri tarafından alındığı, kişisel ilişkilerin çoğu zaman belirleyici olduğu ama her zaman kolay olmadığı bir F1 yaşadı. Fisichella'nın 2003 Brezilya GP'sindeki zaferinin ardından onunla ilgili görüşmek için Ron Dennis'le yaptığı bir toplantıyı hatırlıyor: Dennis, onu Imola yakınındaki otel odasında kabul etmiş. Zanarini'ye göre en başından kibirliymiş. Fisichella'yla ilgilenmediğini, yalnızca kendisi istediği için görüşmeyi kabul ettiğini söylemiş. Birine ilgilenmediğinizi söylemenin farklı yolları olduğunu, Dennis'in bunlardan en zarifini seçmediğini belirtti.

McLaren'ın mevcut liderliğiyle zıtlık çarpıcı: "Zak Brown'un ruhu benimkine çok benziyor. Hep derim ki ben ikinci el araba satıcısıyım, çünkü geldiğim sektör bu. Bir showroom'da çalıştığınızda herkesi dinlemeniz gerektiğini öğreniyorsunuz. İçeri beş kuruşu yokmuş gibi görünen biri girebilir, sonra üç Mercedes alabilir. Zak herkesi dinliyor ve sonra doğal olarak kendi sonuçlarını çıkarıyor."

Paradoksal biçimde F1 çok daha karmaşık ve zengin hâle gelmiş olsa da Zanarini'ye eskisinden daha az kibirli görünüyor. Zanarini, o dönemde bireysel sahipler olduğunu, bugün yapıların farklı olduğunu ve daha çok diyalog bulunduğunu, bugünkü paddock'ta zaman zaman karşılaştığı türde bir kibri görmediğini söyledi.

Bernie Ecclestone dönemi ile Liberty Media dönemi arasındaki karşılaştırması da nostaljiden uzak. Eski sistemin o zaman işe yaradığını kabul etmekle birlikte, mevcut yönetimin F1'in ulaştığı ölçeğe çok daha uygun olduğuna inanıyor.

Gelecek: Francesco Principe

50 yıl sonra Zanarini yavaşlama belirtisi göstermiyor. Motor sporlarını bırakmayı hiç düşünüp düşünmediği sorulduğunda yanıtı hemen geldi: "Hayır, çünkü ertesi gün ölürüm!"

Yine de ajansın geleceğinin yeni bir nesle emanet edilmesi gerektiğinin farkında. Francesco Principe de burada devreye giriyor. Camara projesinin sorumluluğu ona verildi. Zanarini, projenin tamamen onun ellerinde olduğunu, bunun kendisine büyük tatmin verdiğini söyledi. Francesco Principe'nin bir bakıma kendi eseri olduğunu, bunu gururla söylediğini, onun taze ve genç zihniyetinin kendi deneyimini tamamladığı bir simbiyoz oluşturduklarını anlattı.

Bağ profesyonel konuların ötesine geçiyor: Kendi çocukları

Etiketler

  • Enrico Zanarini
  • F1 menajeri
  • Rafael Camara
  • Eddie Irvine
  • Giancarlo Fisichella
  • Emanuele Naspetti
  • Francesco Principe
  • Zak Brown
  • Ron Dennis
  • Ferrari akademisi
  • Try Harder
  • ebeveyn yönetimi

Paylaş

Bizi takip et